Tugas membuat naskah drama (sandiwara) kelas 9

Asal-Usule Tangkuban Perahu
Nama Anggota: 1. Ricky Bintang Zakaria(Sangkuriang) (25)
2. Fela Ristiana (Dayang Sumbi) (
3. Dwi Angga Saputra (Prabu Galuga, Pertapa) (
4. M.Fahrul Reza (Tumang, Raja Jin) (
5. Ayu Anjani (Dewi) (
6. Nabila Khoirotul Ilmi (Kidang) (
Ing jaman biyen, ing wilayah Parahiyangan Jawa Kulon ana kerajaan sing dipimpin dening Prabu Galuga. Dheweke raja sing kuwat. Wis umur 40 taun nanging dheweke ora duwe konsulat, pancen dheweke ora pengin bojo. Nanging ya dheweke duwwe anak jenenge Dayang Sumbi, bocah sing dheweke ditemokake nalika mburu. Dayang Sumbi menika bocah sing turunansaka wilayah swarga. Amarga Prabu Galuga wis nglanggar prentah bapake sing ngandahani Prabu Galuga omah-omah, nanging Prabu Galuga nolak.
Prabu Galuga: “Apa iki karma ka nggo aku?”
Dayang Sumbi: “Ana apa ta bapak?”
Prabu Galuga: “Sumbi kuwe kudu enggal enggal kawin.”
Dayang Sumbi: “Aku emoh omah-omah bapak.”
Prabu Galuga: “Mung ana rong pilihan kanggo kuwe, kuwe kawin apa ning alas mung dikancani asu.”
Dayang Sumbi: “Oh, apik banget bapak, mending aku lungo ing pinggir alas wae.
Tekan ing pinggir alas.
Tumang: “Sumbi, gak usah sedhih, aku bakal setya ngancani kuwe sampek kon balek saka kerajaan maneh.
Dayang Sumbi: “Lho, kuwe iso ngomong ta, ketemuke aku duwe kanca ing kesepian iki.”
Tumang: “Aku pancen bisa ngomong. Tapi, kuwe gelem duwe konco asu koyo aku?”
Dayang Sumbi: “Aku ora peduli yen kuwe asu. Sing penting aku duwe kanca saiki.”
Ing sawijining dina nalikane neun salah sawijining tongkat tiba ing sendhang. Dheweke rumangsa seneng tongkat kasebut.
Dayang Sumbi: “Sapa sing jalok tekenku bakal aku dadike bojoku.”
Tumang: “Ora iku maksudkub Tumang.”
Dewi: “Sumbi, kuwe pancen angel. Asu kuwi titisan dewa.”
Dayang Sumbi akhire nikah karo Tumang. Wektu teros ngliwati, bojo kasebut dikaruniake karo bocah sing ganteng. Panjenengane dijenengi Sangkuriang. Ora krasa yen Sangkuriang tuwuh gedhe lan seneng mburu. Ing sawijing dina Sangkuriang arep goleki.
Dayang Sumbi: “Lurokno aku daging kidang ae yo  nang.”
Sangkuriang: “Yo buk.”
Ana kidang lewat.
Kidang: “Tumang, apa iku anakmu?”
Tumang: “Iya, dheweke Sangkuriang.”
Kidang: “Aku pengen ngrangkul lan ngobrol karo anakmu.”
Sangkuriang: “He Tumang, cepet cokot kuwi! He cokot Kidang kuwi!
Sangkuriang pucuk kidang. Nanging panah kasebut tumun ing Tumang. Banjur nguntal si Tumang. Tekan omah, umume masak lan mangan bareng.
Dayang Sumbi: “Sangkuriang, Tumang ning ndi?”
Sangkuriang: “Dek mau pas mburu, dheweke tak kon nyokot kidang, awake malah anteng buk. Lah panah sing tak uncalno malah kena awake, dadine ge e mati.”
Dayang Sumbi: “He!! Ko mok pateni ku?! Lungo kuwe saka ngarepanku!”
Sangkuriang: “Yo, aku bakal lungo. Awas kuwe buk.”
Dheweke ora ngerti kahanane, alon-alon lewat alas ujog-ujog dheweke pingsen. Banjur metu pertapa sing kuwat.
Pertapa: “Sapa jenengmu?”
Sangkuriang: “Aku ora ngerti sapa aku lan awaku.”
Pertapa: “Kuwe koyoke ilang ingatan. Kuwe gelem dadi muridku?”
Sangkuriang: “Iya pak.”
Pertapa: “Saiki jenengmu Jaka Galih.”
Sangkuriang: “Nggeh.”
12 taun kepungkur.
Pertapa: “Saiki kuwe gunake ilmumu.”
Sangkuriang/Jaka Galih: “Aku bakal gunakno ilmuku iki kanggo bantu masyarakat pak.”
Pertapa: “Tak peseni aja mlaku ngidul.”
Sangkuriang/Jaka Galih: “Geneo pak?”
Pertapa: “Aku ora pengin kuwe duwe nasib ala.”
Sangkuriang/Jaka Galih: “Nggeh.”
Dheweke langsung ninggal gurune, banjur terus ngumbara. Siji wektu dheweke berjuang karo raja jin lan dheweke bisa ngalahake jin, Mula jin pasrah marang panjenengan. Kaya sing wis dingerteni pertapa, mula kudu mlaku lor, nanging Sangkuriang lunga ngidul. Dheweke lali pertapa nuli ngendika. Lan dheweke weruh ana bocah wadon, langsung kenalan.
Sangkuriang/Jaka Galih: “Jenengmu sapa mbak?”
Dayang Sumbi: “Jenengku Sumbi tuan. Lah kuwe sapa?”
Sangkuriang/Jaka Galih: “Jenengku Jaka Galih. Apa aku oleh ngeter kuwe bali?”
Dayang Sumbi: “Oh, ora popo tuan.”
Sangkuriang/Jaka Galih: “Apa kae omahmu?”
Dayang Sumbi: “He e, iku omahku.”
Sangkuriang/Jaka Galih: “Yowes, aku tak bali disek.”
Dayang Sumbi: “Iki wis bengi, apa ora engine nginep disek?”
Sangkuriang/Jaka Galih: “Yowes nek iku jalukmu.”
Ing sawijining dina dheweke lagi ngobrol, ujug-ujug….
Dayang Sumbi: “Apa sebabe borok ing sirahmu?”
Sangkuriang/Jaka Galih: “Borok iki dikepruk ibuku nganggo watu nalika umurku 7 taun.”
Dayang Sumbi: “Berarti kuwe anakku?”
Sangkuriang: “Ora usah ngarang. Ibuku sakjane wis tuwo. Mending kuwe kawin karo aku.”
Dayang Sumbi: “Aku gelem kawin karo kuwe yen kuwe gawekno aku kapal lan telaga ing pucuk gunung nganggo waktu sewengi.”
Sangkuriang: “Nek ancen iku karepmu, yo bakal tak lakoni.”
Sangkuriang enggal ngundang Raja Jin
Sangkuriang: “Raja Jin kuwe neng ngendi?”
Raja Jin: “Ana apa tuan?”
Sangkuriang: “Cepet gawekno aku prau lan telogo gedhe ing dhuwur gunung saiki!”
Raja Jin : “Iya tuan.”
Dayang Sumbi: “Dewi cepet gawe srengenge supaya cepet munggah.”
Dewi: “Iya Sumbi.”
Rooster Kluruk
Sangkuriang: “He Raja Jin, cepet bar ke kerjane kuwi.”
Raja Jin : “Ngapuntene tuan, iki wis esuk, aku kudu lunga.”
Sangkuriang nyedaki Sumbi
Sangkuriang: “Sumbi, mesti kuwe ngapusi. Mesti kuwe jalok bantuane Dewi supaya srengenge cepet metu.”(Karo nyepak prau kasebut)
Prau kasebut ujug-ujug dadi gunung. Sing diarani Gunung Tangkuban Perahu. Nanging ing sanalika Sangkuriang nyekel tangane Sumbi. “BLAARRRRR…” tiba-tiba krungu bledosan. Awak mantu iku jarit sirna, kasi slamet karo Dewi sing tak tresnani.